8.5 – Gaar übrmüätig

Ä Schtumpä va mä Schtumpä

Vam Gschtank va Schtümpä chund s dä Chind fascht schlächt,
und wenn s än aaltä ischt vam Neni, den erscht rächt.
So äinä gsiän i liggä, nümmä nä in ds Muul
und rauchä äs paar Züg, är schmeckt ganz fuul.
Das tummä zSindchoon hed mi lang noch ggruuä,
i han nä uussr in än Brunnä gschpuuä.
Dert gsiän nä hütt zrghiiä wiä vor Ziitä.
Schlächt is s mr gsin und ii so wiiss wiä Chriidä.
D Moral van derä läidä, bööschä Gschicht:
Uf ds Rauchä bin i sitthär nid ärpicht.

Flausä

Wiär häind gaar tummi Flausä ghan bim Hüätä uf dr Aamädwäid:
Uf dä Gaalti well wr riitä, wen äis frisst und ruähig schtäid!
Gaalti sind doch Schtalltiär, soo wiä d Ross zum Riitä, häi wr gmäind.
Diä Viichr häind gätàn wiä wilt, grad bis sch nisch aprggwoorffä häind.

Ä Schwiinoornig machchä

Än Baargä an dr Baanhofschtraass,
diä ischt wiä ggmachchäd für ä Schpass.
Wiär cheeränd um, was z cheeräd gid.
Dass d Lüüt ünsch chantänd, glaub wr nid.
Im Herbscht chund d Elsä in di Gruäbä:
Diä Lismr da sind äunä Buäbä?

In Alaad bin ds Metzä Feeriähuus

Ä Sunnäschirm mid Sockl wiä äs Raad,
wiär luägänd, ob schi däär lan tröölä laad.
Säb chan är nid, är hed äs Roor. Doch Lätz!
Är rollt dür d Wisä, schpringt in groossä Sätz,
den übr d Schinä van dr Baan im Flug.
Zum Glück ischt niämäd ummr und käin Zug!

Am Sunntignamittaag im Früälig

Wiär gaand z Viärtä aab zun dr Plessur.
Dür dä Brätschwaald uuf gäid jetz di Tuur.
Dobnä is s noch chald und äs hed Schnee,
aab bis zum Aroser Obersee.
Turntäpp an dä Füäss, mid churzä Hosä,
käi Vrschtand, uf däär will niämäd losä.
Jetz wiä ds Bisiwättr d Schtraass uus häin!
Entli z Päischt, mit hundstoodmüädä Bäin!

Ä schlächti Ärinnärig

A mä Sunntig sind wiär Schtritzi
ds Tobl uuf äs wiä di Gitzi.
Ds Zil ischt gsin dr Gitzischtäin,
denn Zälüäniä und denn häin.
Weer wr dertä apprghiid,
geebi s jetz diä Värsli nid.

Sammichlaus

Dr Sammichlaus schtapfäd vam Brätschwaald häär.
Für ünsch gid s nun äinä, und das ischt däär:
mid schwarzgrauäm Mantl, Kaputzä, Baart.
Än grellrootä Chlaus, waa än Ggutschä faart,
däm sägänd sch im Nordä doch Wiänachtsmaan,
dr sälb hed ä füürrotä Mantl aan.

Miin Bruädr hed äs schlächts Gwüssä

Dr Sammichlaus, där nümmt mi hüür gwüss mit,
äs Jaar im Brätschwaald huusä wil i nid.
Miis lengä Messr hed ä scharffä Schpitz,
i hauä in dä Sack än groossä Schlitz.
Dr Sammichlaus hed das schon ggwüssd und säid:
Waa hescht diis scharffä Messr, leng und bräit?
Da merkt dr Bruädr sofort an dr Schtimm,
äs ischt di Bäsi – den is s nid so schlimm!

D Schuld ischt dr Wilhälm Busch

Max und Moritz, diä zwäi aarmä,
schlaaffänd zfridä i mä Baarmä.
Schi häind dr Buuch mid Chuamilch gfülld
und schi drmid ä Wuntsch ärfülld.
Am Morgäd mid z eerscht Meeli gään,
will Hans diä Fräud schi nid lä nään:
Är würft diä Lümml uf dä Mischt,
waa s ghand so wäich und waaräm ischt.